Te veel nullen.

Stel je voor dat je voor een land ‘papiergeld’ moet bedenken? Hoeveel nullen gebruik je dan? Zelf zou ik uitzoeken welke bedragen allemaal gebruikt worden voor alledaagse en voor dure zaken. Van daaruit zou ik een schaal bedenken waarmee zo een beetje alle betalingen wel gedaan kunnen worden. Klinkt relatief eenvoudig, en met wat knappe koppen die meedenken en hun portret af willen staan voor op het geld denk ik dat je een heel eind komt.

Hier op Bali en eigenlijk in heel Indonesië is het papiergeld redelijk ‘interessant’. Hoe het komt weet ik niet precies, maar op de een of andere manier is het verband tussen wat je op straat gebruikt en wat je aan geld beschikbaar hebt een beetje van de wap af. zo koop je een toeristische halve liter (een Bintang) voor ergens tussen de 20.000 en 40.000 Roepies. Als ik het heel erg grof omreken komt dat neer op ergens tussen de €2,- en €4,-. Als je vier nullen weglaat kom je zo een beetje uit op het bedrag in Euro’s. Op zich niet mis voor een lekker biertje. Alleen beginnen de briefjes bij 1.000 Roepies, en gaan dan via 2.000, 5.000, 10.000 en 20.000 al heel snel naar de 50.000 en 100.000. Volgens mij is dat het grootste briefje dat ze hier hebben. Althans het is het grootste briefje dat ik hier een pinautomaat heb laten uitspugen. Dit laatste briefje komt overeen met tien Euro. Als je dan gewoon voor de zekerheid even een keer wat geld wilt pinnen dan haal ze al gauw voor meer dan een miljoen van de bank af. In Roepia dan wel te verstaan J. Dan heb je een partij papiergeld in je hand zeg. Dat gebeurt mij persoonlijk niet elke dag.

Overigens even iets tussendoor, ik zit dit verhaal te typen aan de rand van he zwembad aan een tafeltje onder een parasol van palmboom ‘haar’. Op zich best wel relaxed alleen is het zojuist gaan regenen als een gek. Ik denk dat als ik de vijf meter naar mijn hotelkamer probeer te rennen ik echt helemaal tot op het bot nat wordt. Toch maar wachten totdat het buitje over is, voor de rest zit ik hier namelijk wel erg lekker (25-30 graden of zoiets) J.

Terug naar het verhaal van de nullen. Misschien is het voor de mensen in Indonesië wel de normaalste zaak van de wereld. Per slot van rekening ben ik maar een gekke toerist die stevig aan het rekenen met Roepia moet wennen, maar eigenlijk kan ik me niet voorstellen dat het voor hun zelf wel gemakkelijk is. De maaltijden voor de lokale bevolking beginnen volgens mij ergens rondom de 5.000 tot 10.000 Roepies, maar op de toeristische locaties moet je al gauw 120.000 Roepies afrekenen. Op zich geen geld natuurlijk. Geen enkele toerist moet hier klagen over het eten of wat het kost. Volgens mij wordt het overal zo een beetje vers klaargemaakt en de mensen rennen gewoon voor je. Het gaat mij gewoon om die vele nullen. Die mogen ze wat mij betreft weglaten, en dan wordt het voor hun zelf als ook voor de toerist veel gemakkelijker.

Praktisch gezien: Bij het geven van een tip hoeven de toeristen niet meer zo lang te zoeken…
bali%20money

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s