Bali, toerisme en de industriële revolutie.

Bali, wat een prachtig eiland. In elke windhoek hebben we een andere prachtige natuur mogen ervaren, en in elke plaats werden we met open armen ontvangen. Telkens waren de mensen nieuwsgierig naar waar we vandaan kwamen en nooit bang om een verhaal over hun eigen eiland, familie of werk te vertellen.

Ik maak me alleen zorgen als ik vanuit een westerse bril naar dit juweel kijk. Het kan gewoon niet anders dan dat na verloop van tijd onze westerse denkpatronen en gewoonten hier ook doorsijpelen. En dat is echt zonde. Het mooie van Bali is dat het naar mijn mening nog zo onaangetast is. Het is echt een ongerept stuk natuur en cultuur. Natuurlijk hebben ze hier ook auto’s en brommers – het stikt er eigenlijk van – maar toch worden die veel anders dan bij ons thuis gebruikt. De mensen zien het gewoon als een simpel gereedschap, om zichzelf, of goederen van A naar B te transporteren. Die eenvoud kom je overal tegen. Er is ook geen grote industrie. Onze gids gaf aan dat er geen grootschalige industrie of fabrieken zijn, en na onze trip ben ik het inderdaad met hem eens. Er zijn hier geen grote fabrieken om machinaal veel zaken snel te maken. Het lijkt alsof de hele industriële revolutie Bali links heeft laten liggen. Er zijn hier alleen maar kleine ambachtszaken, winkeltjes of bedrijfjes die dingen maken of doen. Dat is erg mooi om te zien. Volgens mij zijn de mensen hier trots op wat ze doen, zonder dat ze er maar een ogenblik over na hoeven te denken. Volgens mij hebben ze heel erg vrede met hun werk en hun leven, dat vooral uit gelovige en maatschappelijke rituelen opgebouwd is. Er zijn hier volgens mij niet zoveel mensen met een drang tot meer, beter, sneller, efficiënter.

En dat zorgt er voor dat iedereen hier met een brede glimlach op de snoet leeft.

Hierdoor worden de cultuur en maatschappij ook niet zo hard beïnvloedt door alle ontwikkelingen elders op de wereld. Ik heb dit ook in Thailand en India gezien, en waarschijnlijk gebeurt het in nog veel meer landen, alleen raakt de vorm zoals ik die hier op Bali tegenkom me stevig. Ik zou het echt heel erg zonde vinden wanneer de langzame opkomst van technologie – en dan wijs ik me een heeeele dikke vinger naar de IT – de mensen hier zou doen veranderen. Ik hoop dat het ze lukt om het gebruik van IT – dat ook hier uiteraard nog zal toenemen – zo te kneden dat de huidige cultuur er niet al teveel door verandert.

Het leven dat de mensen hier leiden heeft misschien niet al teveel luxe, maar is wel maatschappelijk ‘rijk’. Ik hoop ook dat ze de toeristensector in toom kunnen houden. Er zijn tijdens onze reis getallen genoemd dat 75% of 95% van Bali afhankelijk is van het toerisme. Dat getal vind ik echt schrikbarend, en het heeft mij echt aan het denken gezet. Wat gebeurt er met zo een eiland wanneer een dergelijke bron van inkomsten wegvalt? Ze hebben hier voldoende voedsel voor iedereen, dat is niet het probleem. Maar dan? Mijn gevoel zegt met dat de infrastructuur er het eerste aan moet geloven. Waarschijnlijk wordt benzine wel ontzettend duur. Ze hebben hier namelijk geen eigen olievelden en moeten het dus importeren. Het wordt dan heel erg moeilijk om voedsel en grondstoffen uit de omliggende landen naar de steden te verplaatsen. Tijdens een van de gesprekken hier (heb ik al verteld dat ze graag praten?), gaf een dame aan dat in de tijd na de laatste terroristische aanslag (2002 en 2005) het toerisme ook helemaal op z’n gat lag. In die tijd was het niet mogelijk om rond te komen met een baan in de toeristische sector. Voor de meeste mensen die hierin werkzaam zijn is het echter zo dat ze familie op het platteland hebben, en door de familie en maatschappelijke constructies wordt daar in zo een tijd op teruggevallen. Prachtig eigenlijk.

Wij zijn hier nu in de wintermaanden geweest – in het natte seizoen. Op zich waren er niet teveel toeristen, maar als ik kijk naar de capaciteit van de hotels en restaurants dan denk ik dat het hier in het droge seizoen erg druk is. Dat lijkt mij heel erg jammer. Ik hoop dan ook dat ze hier wel bewust mee omgaan. Ze hebben al beperkingen ingesteld op hoe hoog hotels mogen bouwen, maar ik denk dat ze na verloop van tijd ook wel een beperking mogen stellen op hoeveel toeristen er per jaar in Bali mogen vertoeven. En dat is helemaal niet erg.

Laat de prijs voor ons maar wat hoger worden in plaats van dat we hier met z’n allen dit prachtige eiland kapotlopen!

Ik weet nu dat het zelfs dan nog erg de moeite waard is om hierheen te komen.

En nu stop ik echt met dit getyp en ga ik nog een paar dagen lekker genieten.

 

 

Advertisements

One response to “Bali, toerisme en de industriële revolutie.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s