De rug van de kip

Het is hier saai, veel te warm, druk, vies en ik wil hier nooit meer terug komen – zoiets zou ik zeggen wanneer ik gigantisch wil liegen. Gelukkig is het tegenovergestelde waar. Ik zou hier graag een keer terug komen, maar dan wel alleen met een ticket voor de heen- en terugreis. Al het andere zou ik hier zelf regelen. Door het open karakter van de bevolking is het geen probleem om vervoer of overnachting in elke prijsklasse te regelen. Het leek mij heerlijk om hier te voet een flinke tijd over het eiland te slenteren. Alleen duurt het dan misschien wat te lang en is op een fiets of brommer misschien wat efficiënter. Eigenlijk lijkt hier wandelen me nog het gaafste, en daarna met de fiets. Alleen denk ik dat ook met de fiets niet echt een optie is, er zit namelijk in elke weg wel hoogteverschillen. Aan de kust zijn dit eenvoudige hobbeltjes, maar de binnenlanden – die trouwens erg mooi zijn – doet niet onder voor de bergen in Oostenrijk en Zwitserland.

Naja, eerst nog maar eens kijken wat het volgend jaar voor vakantie wordt. Voor wat betreft deze vakantie: we zijn aangekomen op de rug van de kip. Zo beschrijft onze gids de vorm van Bali. Om precies te zijn zitten we in het plaatsje Lovina. Dit schijnt tijdens de Nederlandse bezetting van Bali de hoofdstad te zijn geweest. In feite is het dan ook best een grote plaats en dat zie je ook wel aan de winkels en ambachtszaakjes. Ze zijn net allemaal wat groter dan wat we in andere dorpen/steden tegen zijn gekomen.

Vanochtend zijn we met een miniatuur bootje (middenstuk waar je net in kon zitten en twee drijvers) naar dolfijnen gaan kijken. Ik moet eerlijk zijn en zeggen dat dit de eerste en de laatste keer is dat ik dit ga doen. Op zich was het wel mooi, maar met meer dan dertig bootjes achter zo een groep dolfijnen aan te varen vind ik toch niet echt diervriendelijk. De arme beesten durfden amper naar het oppervlakte te komen. Elke keer dat er een paar opdoken draaiden de boten bij en ging de hele armada er op af. Ik denk dat ik als dolfijn daar niet blij mee zou zijn. En dan heb ik het nog niet eens over het gejengel van allemaal die motortjes.

Nu ja, ik ben weer een ervaring rijker, en weet dat ik dit niet vaker ga/moet doen.

Voor de rest is het hotel hier een beetje ver van het centrum af, en ik heb er dan ook voor gekozen om flink wat bladzijdes van ‘De wereld van Sofie’ te verslinden. Dit onder het genot van een lekker glas ananassap, een uitzicht over een mooi zwembad+strand en een prachtig stralende zon.

Voor morgen staat nog een tempel en een waterval op de agenda, en daarna reizen we volgens mij terug naar Sanur. Daar wordt het fietsen, duiken en relaxen en dan zit deze prachtige reis er alweer zo een beetje op.

Straks zal ik onder het genot van een massage even wat zon naar Nederland proberen te sturen 🙂

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s