Een foto zegt meer dan duizend woorden, maar lang niet genoeg.

Deze ervaring is niet met woorden of foto’s te beschrijven. Het is zo een fantastische reis met iedere dag weer nieuwe ervaringen. Zo zijn we vandaag naar een zuid Indiase ‘snackbar’ geweest. Ze serveren er de meest smaakvolle gerechten op een bananenblad, waarvan je met je rechterhand moet eten. Zonder bestek welteverstaan… Heerlijk was die maaltijd, en 73 roepies voor drie personen (we hebben onze chauffeur ook maar even een keer mee uit eten genomen ) en inclusief een fles water (van 13 roepies) is echt geen geld. Wat ons beiden opvalt is het grote verschil met de tijd die we in en rond Delhi vertoeft hebben. De mensen zijn hier vrolijk, spontaan, vele malen minder opdringerig wat betreft toeristische zaken en samengevat plezant in omgang.

Even tussendoor een tip voor toekomstige zuid India reizigers: neem een zak met goedkope pennen mee. De kinderen gebruiken hier op school een potlood en zijn echt dolblij met een pen. Echt waar. Ook wat betreft landindeling is het hier anders. Er is hier veel groen, ontzettend veel groen met een divers soort vruchten die ook overal in het wild te vinden zijn. Ook ontzettend grote rijst-, en katoenvelden. Maarrr, om eerlijk te zijn het allemaal hele kleine veldjes die allemaal bij elkaar liggen. Het is wat betreft oppervlakte zelfs in de verste verte niet te vergelijken met de hoeveelheden land die de individuele boeren in Nederland bezitten.

Zojuist heeft Shekar, onze privéchauffeur, ons even een katoenveld laten zien waarop weer een aantal mensen in de zinderende hitte hard aan het werken waren. Je krijgt er toch wel flink respect voor hoor, als je mensen zo ziet werken. Hetzelfde geld voor mensen die zout uit een of ander groot waterbassin aan het winnen zijn; niets anders dan veel respect heb ik er voor. Ook is het zo dat zowel kerels als dames ontzettend hard werken. In de zoutwinnerij bijvoorbeeld, daar transporteren de dames het zout in manden op hun hoofd van de zoutberg naar de vrachtwagen. Ze hebben hun normale lange kledij aan die van al het zout en zand erg smerig is geworden. Bij de vrachtwagen staan de mannen met hun magere, doch gespierde – van het zweet glanzende – ontblootte bovenlijf de zoutzakken erop te tillen. Het idiote is dat de vrouwen Rs 60 en de mannen Rs 120 krijgen. Fair? Ik dacht het niet aangezien beiden ontzettend hard moeten pezen…

Nu nog even wat ontzettend mooie foto’s aan deze post toevoegen en dan gaan we even gezellig nog wat kletsen over onze ervaringen…

Aan iedereen in Nederland de groeten en vandaag speciaal voor Linda een dikke zoen!

Peter

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s