Breakfast.

Hmmmzzz… Het kan dan niet tippen aan een ontbijt in een luxe hotel, maar als je honger hebt smaakt een ‘vet’ Engels broodje met gebakken spek en curry toch ook best wel. Het is trouwens best wel grappig dat ze vlak voor het ‘ontbijt’ het gordijn tussen de economy en business class toch maar even dichtdoen… Wat ik zo langs het gordijn heen kan spieken krijg je daar in ieder geval vanuit echte glazen en kopjes je jus-de-orange en koffie… Waarschijnlijk was de rest van hun ontbijt ook een heel stuk luxer als de onze maar daar betalen ze dan ook zeker voor. Alleen best wel grappig dat er zo een gordijn voor moet…

Ow, nog even iets waar ik het vanochtend al met m’n ouders over had: wat hebben die stewardessen in hemelsnaam een ontzettende laag plamuur op hun gezicht… Een beetje opmaken ala, dat kan ik wel op prijs stellen, maar dit is echt niet mooi meer. En ook niet eentje hoor: echt structureel alle vier, of drie, er lijken er volgens mij twee op elkaar die ik door hun pakjes en al dat plamuren dan ook niet uit elkaar kan houden .

Volgens mij moesten we wel lang wachten voordat we mochten opstijgen, maar daarna stelde het eigenlijk niet zoveel voor. Wat ik me kan herinneren van mijn vorige vlucht ging het nu met veel minder bobbels en waren we ook veel sneller op de juiste hoogte om een bocht te gaan maken richting Engeland. Wat betreft mensen: Naast me zit niemand en volgens mij is de kist verder ook aardig leeg.

Advertisements